درمان با استفاده از سلولهای بنیادی،
سلولهای مغز استخوان، برای بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی ایسکمیک بی خطر به نظر
می رسد.
18 نوامبر 2013-Alan W.Heldum M.D، از دانشگاه پزشکی میامی میلر و
همکارانش به منظور بررسی امنیت تزریق ترانس اندوکاردیال سلولهای بنیادی (TESI) با سلولهای بنیادی مزانشیمی و سلولهای
تک هسته ای مغز استخوان در بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی ایسکمیک مطالعه ای
انجام دادند.
ممکن است درمان احیاکننده ی موءثر
برای کاردیومیوپاتی ایسکمیک، یک نیاز مهم برآورده نشده را نشان دهد. با توجه به
اطلاعات زمینه ای در این مقاله مسئله ی حل نشده این است که آیا سلولهای مزانشیمی
امنیت مشابهی دارند و احتمالاٌ موءثرتر از سلولهای تک هسته ای مغز استخوان هستند؟
65 بیمار مبتلا به کاردیومیوپاتی
ایسکمیک که از نظر تزریق سلولهای بنیادی مزانشیمی (n=19) همراه با دارونما (n=11) و سلولهای تک هسته ای مغز استخوان (n=19) به همراه دارونما (n=10)، با پیگیری یکساله مقایسه شدند.
نتیجه ی اندازه گیری های اولیه درمان
جدی اورژانسی عوارض جانبی 30روزه بود به عنوان کامپوزیت مرگ ، حمله ی قلبی، سکته ی
مغزی، بستری در بیمارستان به خاطر نارسایی قلبی، پارگی، تامپوناد(فشردن قلب به
خاطر خون یا مایع)یا آریتمی های قلبی پایدار معرفی شد.
هیچ بیماری درمان جدی اورژانسی عوارض
جانبی را در روز 30نداشت. آنالیزهای اکتشافی وقوع عوارض جانبی جدی یکساله اینگونه
بود:
6/31 درصد برای سلولهای بنیادی
مزانشیمی، 6/31 درصد برای سلولهای مغز استخوان و 1/38 درصد برای دارونما. بعد از
یکسال ، امتیاز زندگی Minnesota با نارسایی
قلبی ( اندازه گیری کیفیت زندگی)، با سلولهای بنیادی مزانشیمی و سلولهای مغز
استخوان بهبود یافته ولی با دارونما نه. مسافت پیاده روی 6 دقیقه ای تنها با
سلولهای بنیادی مزانشیمی افزایش یافت.
نویسندگان ذکر کرده اند: این نتایج
مبنایی برای مطالعات بزرگتر به منظور ارزیابی قطعی ایمنی و اثربخشی این روش درمانی
جدید فراهم می آورد.
متن انگلیسی خبر در ادامه مطلب
منبع: siencedaily
تاریخ انتشار خبر: Nov. 18, 2013